Οι αλυκές συνιστούν
την επιτομή όλων των γνωστών τύπων υγροτόπων, λόγω της συνύπαρξης σ' αυτές όλης
της διαβάθμισης περιβαλλοντικών συνθηκών, από τις πλέον ακραίες έως τις
ηπιότερες. Η μοναδικότητα των αλυκών συνίσταται στο γεγονός ότι σ' αυτές
συνυπάρχουν τα υγροτοπικά χαρακτηριστικά μαζί μ' αυτά των ακραίων υπεραλμυρών
λειμώνων. Τέτοιος συνδυασμός επιτρέπει την πληθυσμιακή αύξηση ολιγάριθμων ειδών
εξειδικευμένων σε αφιλόξενα ακραία περιβάλλοντα και συνεισφέρει στην διεύρυνση
της ποικιλότητας οργανισμών που διαιτολογικά βασίζονται σ' αυτά.
